خلودی الان ساعت ۱۲.۱ دقیقه است و ما رسما وارد روز چهارشنبه شدیم که مصادفه با تولد بابایی.عزیزم هر سال  روز تولد من یا  تولد بابایی ما تنها بودیم و بهمدیگه کادو میدادیم و میرفتیم بیرون شام میخوردیم و همدیگه رو سورپرایز میکردیم.امسال یه موجوده کوچولوی خوشکل هم به جمعمون اضافه شده که اون هم تو خلود خوشکله هستی.

امسال من و تو بابایی رو سورپرایز میکنیم . من و تو و عمه جونت رفتیم واسه بابایی کادو خریدیم و امروز عصر هم میریم کیکو میاریم و شب هم همراه بابا بزرگ ومامان بزرگ و عمه جون و ۲تا دختراش قراره  بریم شام بخوریم.

فکر کنم که امسال با وجود توبیشتر از هر سال خوش بگذره.بعد هم عکسا رو میزاریم اینجا.

            بابایی        تولدت          مبارک

کیک تولد

خلود و بابایی کنار اسباب بازیهای پارک

                                خلودی خانم یواش یواش نشسته 

خلودی تازه گیها میشینه البته چون میترسم یکهو سقوط کنه کنارش بالشت میزارم چون ۲ دفعه هم افتادهیکبار روی صورتش و یکبار با کلهکه خدا رو شکر با کمی گریه مسئله خاتمه پیدا کرد.جدیدا هم خیلی جیغ میکشه وحروفی مثل ددد  ب ب ب و گاهی قاطی میکنه و بجای دد و بب میگه دب و بدودیگه اینکه هر چیزی رو که میبینه سریع میزاره دهنش که بزنه به لثه هاش .بمیرم برای دخترم نمیدونم کی دندون در میاره که راحت بشه و سرمون هم داد میزنه و تا باباش کلیدو به در میزنه دیگه مامانی رو نمیشناسه و واسه باباش جیغ میکشه . از روزی که واکسن زدیم هم طبق معمول هنگ کرده و اعتصابه غذاودیگه اینکه با هر اسباب بازی فقط ۵ دقیقه بازی میکنه و بعد پرتش میکنه یه طرفی و عاشقه کنترل تلویزیونه  وخیلی دوست داره تو رورووکش هی دنباله ما بیاد و سفره رو به هم بریزه و عاشق دستمال کاغذیه و اگه غفلت کنم خوردتش و......وداشت یادم میرفت از عروس بازی و دالی هم خیلی خوشش میاد یعنی دختر عمش یه شال میندازه رو صورتش و براش کل میکشه اون هم غش میکنه از خنده و وقتی اینکارو نمیکنه خلود خودش شال رو میندازه رو سر خودش و منتظر میشه ما کل بکشیماین هم از دخترهای این دور و زمونه

              همش  براتتت  دلواپسم

راستی چی شد چجوری شد اینجوری عاشقت شدم

             شاید میگم تقصیر توست که کم شه از جرم خودم 

همیشه ۳ نفری وارد اتاق واکسن میشدیم و بابایی خلودو سرگرم میکرد تا من پاشو بگیرم و خانم پرستار واکسنو تزریق کنه ولی تا وقتی نوبتمون شد بابایی هنوز پایین بود و با موبایل حرف میزد و من هم پای خلودو گرفتم و هم باهاش حرف میزدم که گریه نکنه. و اولین واکسنو که زدنخلود شروع به گریه کرد و زود ارومش کردم اما واسه دومی خیییلییی گریه کرد و اشکهاش مثل دانه های مروارید سرازیر بود ودر حال گریه قطره رو هم تو دهانش چکوندن.

به زحمت ارومش کردم و اشکای قشنگشو پاک میکردم که بابایی رسید و گفت صدای گریه خلودو شنیده دستپاچه شده و نمیدونسته چکار کنه مکالمه رو ادامه بده و یا قطع کنه و بیاد پیش خلود.

الان هم دختر گلم داره تو تب میسوزه و پاهاش خیلی درد میکنه  و همش تو خواب گریه میکنه و نمیدونم شاید خوابه واکسنو میبینه و میترسه و من تا صبح بالای سرش بیدار میمونم و ازش پرستاری میکنم و امیدوارم صبح سرحال و سلامت از خواب بیدار بشه و اون خنده قشنگ هر روز رو نثار مامانی کنه.به امید اینکه همیشه سلامت باشی و هیچوقت گریه و ناراحتی و بیماری توگل رو نبینیم.